Wernisaż wystawy odbędzie się 15 marca 2023 r., o godzinie 17.00 w Centrum Informacji Turystycznej w Nowym Sączu przy ulicy Szwedzkiej 2.

Wstęp wolny.

O autorce:

Teresa Barbara Kopczyńska – urodziła się 13 lutego 1951 roku w Nowym Sączu i większość życia spędziła w tym mieście. Urodziła się w rodzinie ściśle związanej z życiem kulturalnym i artystycznym miasta. Jej ojciec Tadeusz Płachta był aktorem teatru Sodalicji Mariańskiej, oraz gawędziarzem ludowym a razem z matką Czesławą byli wieloletnimi tancerzami zespołów folklorystycznych „Lachy” a potem „Sądeczanie”. Barbara, bo tak od dziecka była nazywana, również od najwcześniejszych dziecinnych lat tańczyła w zespole „ Lachy „ jako jedyna dziecięca para, razem z Jackiem Adamkiem a potem, po utworzeniu zespołu „Małe Lachy”, tańczyła wraz z bratem Wiesławem aż do osiągnięcia wieku do którego można było tańczyć w tym zespole. Potem, razem z rodzicami tańczyła w zespole „Sądeczanie”. Wyjazd na studia, był tym momentem, w którym musiała rozstać się fizycznie z tańcem w zespole, ale więź emocjonalna pozostała do dziś.

We Wrocławiu skończyła Studium Kulturalno-Oświatowe i Bibliotekarskie a następnie Uniwersytet Jagielloński o kierunku Pedagogiki . Ten kierunek studiów pozwolił jej na podjęcie pracy w nowo utworzonym Województwie Nowosądeckim w Wydziale Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego . Od 1979 roku związała się z pracą w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Dziale Organizacji i Nadzoru. Kończone szkolenia i kursy pozwoliły jej na podjęcie dodatkowej pracy w Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży oraz w Poradni Opieki Paliatywnej. Skończyła m.in. studia  podyplomowe Projekt Hope, studiowała w 3 letniej Szkole Zdrowia Publicznego Akademii Medycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zdobyte doświadczenie zawodowe pozwoliło jej na zajmowanie stanowisk kierowniczych w służbie zdrowia aż do przejścia na emeryturę.

Emeryturę wykorzystała do dalszego samodoskonalenia się, ale już w kierunkach artystycznych tak bliskich jej sercu. Zapisanie się do Uniwersytetu Trzeciego Wieku otworzyło przed nią nowe możliwości tak w zakresie zdobycia nowej wiedzy jak i umiejętności praktycznych. Skorzystała z warsztatów o tematyce decupage, malarstwo, rękodzieło w tym robienie biżuterii, makramy, różne techniki ozdabiania przedmiotów z drewna, szkła itp., rzeźby w glinie. Skorzystała też z możliwości ukończenia w TEBE rocznego kierunku florystyki. Warsztaty dziennikarskie w których czynnie uczestniczy, umożliwiają jej,  przelewania na papier, uczuć czy też zdarzeń z życia codziennego jej i Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

Wszystkie te doświadczenia pozwoliły jej na znalezienie własnego kierunku w wyrażaniu swoich odczuć artystycznych i prac , jakie zaczęła tworzyć. Najpierw to były butelki, karafki, drewniane skrzyneczki, potem doszły okolicznościowe bombki choinkowe, pisanki wielkanocne i inne ozdoby. Potem nadszedł czas na obrazy. Przypadek sprawił, że anioły pojawiły się na pierwszych obrazach i tak to zostało do dziś. Wykorzystuje metodę decupage, farby akrylowe, masy i pasty strukturalne, pasty postarzające i wiele innych materiałów do wykonywania prac na płóciennych blejtramach. Skrzydła aniołów i ich suknie są rzeźbione w masach strukturalnych, co daje obraz wielowymiarowy i sprawia wrażenie, że za chwilę odlecą lub otulą potrzebujących swoim ciepłem. Każdy obraz jest niepowtarzalny i posiada inny urok. Obrazy aniołów jak inne prace cieszą się dużym powodzeniem u odbiorców i właściwie w domowym zbiorze nie ma żadnych, za wyjątkiem trzech pierwszych obrazów aniołów, od których zaczęła się jej przygoda i jednego, którego darzy osobistym sentymentem. Wiele prac znajduje się u prywatnych osób w Anglii, Irlandii, Włoszech, Holandii i USA.

14-31 marca 2023