Wystawa malarska „Lis z Gór i Lis z Nizin” to surrealistyczna podróż w głąb ludzkiej duszy, w której przenikają się różne światy, epoki i filozofie. Obrazy ukazują odwieczną, wewnętrzną walkę, toczącą się w jednym człowieku — między dwoma „lisami”, symbolami przeciwstawnych sił i emocji. Lis z gór i lis z nizin to metafory pragnienia
i samotności, miłości i nienawiści, smutku i nadziei — wszystkich sprzeczności, które współistnieją w nas na co dzień.

W surrealistycznych kompozycjach spotykają się postacie z różnych okresów historycznych, mityczne symbole i wizje odległej przyszłości, tworząc wielowymiarową mozaikę ludzkiego doświadczenia. Nie odnajduję w moim malarstwie gotowej odpowiedzi na istnienie Boga, lecz pytam o jego naturę — o to, jaki On jest.
To poszukiwanie odbija się w warstwach symboliki, filozofii, literatury i historii, które przenikają obrazy, otwierając przestrzeń do refleksji nad sensem życia, zaświatami
i tajemnicą bytu.

„Lis z Gór i Lis z Nizin” to opowieść o konflikcie, który dzieje się wewnątrz każdej osoby — o dwóch lisach, które walczą w jednej istocie, o paradoksach ludzkiej egzystencji i ciągłym dialogu między przeciwieństwami. To zaproszenie do zanurzenia się w świat pełen sprzeczności, do odnalezienia harmonii w chaosie i do własnych poszukiwań sensu
w labiryncie emocji i myśli. Wystawa jest przestrzenią, gdzie mit, filozofia i surrealizm łączą się, by ukazać złożoność ludzkiego wnętrza i nieustanną próbę zrozumienia siebie i świata.
źródło informacji