Pokażemy ślady odciskane w sensie dosłownym, jako jedna z technik zdobniczych i artystycznych, znaki autorskiego „ja” artysty pozostawiane w dziełach, ślady otaczającej rzeczywistości utrwalone jako dokument czasów na fotografiach, w pamiętnikach i listach, ślady kreślone symbolicznie, jako znaki magiczne i ochronne, znaki boskości obecne w kulcie i w sztuce, ślady codziennego użytkowania widoczne na przedmiotach gromadzonych w muzealnych kolekcjach czy ślady, jakie na ludzkich losach odcisnęły kataklizmy dziejowe. To także refleksja o tym, jak może wyglądać interpretacja śladów zapisanych w muzealnych obiektach, gdzie jest granica naszych dociekań, jak działa pamięć i jak czasami zaciera się ślady.
Na wystawie będzie można zobaczyć prace artystów tworzących poza głównym nurtem sztuki – m.in. Marii Wnęk, Władysławy Iwańskiej, Nikifora, Karola Wójciaka – Heródka czy Piotra Kwita. Pokażemy przedmioty kultu religijnego, dzieła o tematyce sakralnej, artefakty cechowe czy sztambuchy i dzienniki, także przedmioty osobiste sygnowane inicjałami. W części poświęconej śladom – odciskom znajdą się klocki i odbitki drzeworytnicze, tkaniny zdobione techniką batikową, batikowe pisanki i przedmioty zdobione ornamentem stempelkowym. Uzupełnieniem będą pamiątki po dawnych mieszkańcach Sądecczyzny i fotografie pokazujące ślady ich obecności.
Prezentowane eksponaty i archiwalia pochodzą ze zbiorów własnych Muzeum Ziemi Sądeckiej, Muzeum im. Władysława Orkana w Rabce-Zdroju, Muzeum Etnograficznego im. Seweryna Udzieli w Krakowie oraz Muzeum Lubovelskiego w Starej Lubovli.
źródło informacji

Wernisaż wystawy fotografii odbędzie się 10 marca 2026 r. (wtorek) o godz. 17.00 w zabytkowych przestrzeniach wystawienniczych Sądeckiej Biblioteki Publicznej im. Józefa Szujskiego (poziom -1, ul. Franciszkańska 11).

Inspiracją dla cyklu była piosenka C’est la vie autorstwa Andrzej Zaucha oraz estetyka lat 60., z ich odważną kolorystyką i graficzną prostotą. Fotografie Sobczaka nie dokumentują świata wprost – raczej filtrują go przez emocje, wspomnienia i symbole, tworząc wizualny komentarz do współczesności.

„Takie jest życie” to wystawa, która zaprasza do zatrzymania się i refleksji nad codziennością, nad tym, co kruche i intensywne zarazem. Każda praca stanowi osobną historię, a wszystkie razem budują spójną, poruszającą opowieść o życiu – takim, jakie jest.

Tomasz Sobczak – artysta fotografik, pedagog, magister sztuki i inżynier związany z Tarnowem. Laureat licznych nagród, w tym Nagrody Miasta Tarnowa w dziedzinie kultury (2024) oraz stypendiów MKiDN. Twórca autorskiej techniki fotografii kolorowanej, prezes honorowy Tarnowskiego Towarzystwa Fotograficznego, członek Zarządu Fotoklubu RP. Kurator wystaw Excellence FIAP Polska. Autor blisko 50 wystaw indywidualnych oraz uczestnik kilkuset wystaw zbiorowych i pokonkursowych w kraju i za granicą.
źródło informacji

10-31 marca 2026

Na wystawie zaprezentowane zostaną wszystkie prace zgłoszone do konkursu, ukazujące niezwykłą wrażliwość, wyobraźnię i talent młodych twórców.

Serdecznie zapraszamy wszystkie dzieci biorące udział w konkursie, ich rodziny, a także wszystkich miłośników sztuki i twórczości Władysławy Iwańskiej.

Wystawa będzie dostępna dla zwiedzających do 31 lipca 2025 roku

źródło informacji

26 czerwca 2025r

Wernisaż wystawy odbędzie się 3 czerwca br. (wtorek) o godz. 18:00 w zabytkowych przestrzeniach bibliotecznych przy ul. Franciszkańskiej 11.

Ekspozycja czynna będzie do 26 czerwca 2025 r. w godzinach otwarcia Biblioteki Głównej.

URSZULA GAWRON-LEŚNIARA

Z wykształcenia artysta grafik. Urodzona w Tarnowie. W 2003 r. ukończyła studia z wyróżnieniem na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie. Utalentowana artystka i pisarka książek dla dzieci. Absolwentka edukacji artystycznej z zakresu technik graficznych, pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej z elementami terapii zajęciowej oraz oligofrenopedagogiki; od wielu lat pracuje jako pedagog i nauczyciel z dziećmi i młodzieżą. Obecnie mieszka w Nowym Sączu. Jest współautorką witraży w kościele oo. Jezuitów pod wezwaniem Ducha Świętego w Nowym Sączu, laureatką licznych konkursów oraz autorką wielu wystaw indywidualnych.

źródło informacji

Wacław Jagielski

Artysta malarz, Konserwator Dzieł Sztuki. Członek ZPAP oraz członek – założyciel Stowarzyszenia Pastelistów Polskich. Autor kilkudziesięciu wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Między innymi: Salony malarskie ZPAP Nowy Sącz i Kraków; Triennale Małych Form Malarskich – Toruń; Targi Sztuki Współczesnej – Paryż, Londyn; Wiedeń, Wilno, Bardejów, Lyon, Ateny, Innsbruck, szereg wystaw w Niemczech. Uczestnik Ogólnopolskich i Międzynarodowych  Biennale Pasteli (1998  wyr. honorowe, 2002 – III nagroda oraz nagroda Marszałka Małopolskiego); wystaw Festiwali Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie, Ogólnopolskich Salonów Świętokrzyskich (wyr. 2002); Salonów  krakowskich i nowosądeckich ZPAP: (2004 – nagroda ZPAP „Złota rama”, 2008 – nagroda Prezydenta Miasta Nowego Sącza, 2013 – nagroda Przewodniczącego Rady Miasta Nowego Sącza, 2016 – nagroda Dyrektora Wydziału Kultury i Sportu Urzędu Miasta Nowego Sącza), 2015 – wyróżnienie na 79 Exhibition of Painting and Sculpture w Chicago, Sieradzkich Triennale Martwej Natury; krajowych i zagranicznych plenerów. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą. Jako konserwator zabytków uratował wiele cennych obiektów architektury drewnianej (cerkiewnych ikonostasów, barokowych mebli na Jasnej Górze, dziesiątek zabytkowych mebli z kolekcji prywatnych). Uprawia rysunek, technikę olejną i własną, malarstwo pastelowe na papierach i innych podobraziach. Jego dodatkową pasją jest twórczość literacka. Jest autorem tomików wierszy–albumów:

– „Moje 40 i 4”  2009

– „Na styku szeptów”  2017

–  książki-albumu „Nowy Sącz – miasto, które pokochałem”  2018

–  książki-albumu „U stóp Góry Przemienienia – modlitwa na płótnie”  2024

Przez Prezydenta i Radę Miasta Nowego Sącza, w 2018 roku odznaczony Tarczą Herbową „Zasłużony dla Miasta Nowego Sącza”. Przez  Konfederację Orderu św. Stanisława za propagowanie idei Jana Pawła II w obszarze kultury i udział w wystawie „Odblask Tajemnicy” w 2020 roku odznaczony „Medalem Roku Jana Pawła Świętego”, a w 2025 roku Medalem Tysiąclecia za udział w wystawie „Chrabri vis moderna” poświęconej 1000 Rocznicy Koronacji Bolesława Chrobrego. W 2021 roku przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, uhonorowany odznaczeniem państwowym Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

źródło informacji

Literacka podróż Hansa Castorpa, alter ego Thomasa Manna, trwała siedem lat. Moja, osadzona w rzeczywistości, złudnie krótsza, trwała znacznie dłużej, prowadząc dalej. Początkowo była to podróż w tradycyjnym rozumieniu tego słowa, obciążona kształtem, zapachem, smakiem następujących po sobie dni i przypisanych im zmian, lekkich rys na porcelanowej skórze codzienności. Później jej etapy nabrzmiewały, wraz z przekraczanymi granicami zmęczonego ciała, choć był to zaledwie początek właściwej podróży poprzez codzienność choroby, bólu i narastającego leku przed śmiercią. Z czasem, bez mojej woli, droga stała się zaprzeczeniem wyboru Castorpa, prowadząc szlakiem conradowskiego Marlow’a w ciemność.

W podróży otaczali mnie ludzie, pojawiają się więc w obrazach. Wnikliwie ich obserwuję, myślę o nich, czy to oni towarzyszą mi w chorobie i zdrowieniu, czy to ja przywołuję ich do współuczestnictwa? Spotkani w drodze, stają się świadkami na płótnach, czasem bohaterami mojej podróży.

Wytrącona chorobą ze schematycznej codzienności, podobnie jak przywoływany literacki poprzednik, podejmowałam refleksję nad życiem, jego celem i sensem. W powieść Tomasza Manna /odbijam w niej swój malarski cykl/ będącej niepokojąco aktualną metaforą rozpadu europejskiej kultury, cel podróży, górskie sanatorium, podobnie jak sztuka, niosło obietnicę na odseparowanie od rzeczywistości i możliwość skupienia na wewnętrznych procesach, jakie uruchomiła w nas choroba. Choroba, która na nowo wyznacza granice ciała, a świadomość tego, powoli wypełnia przestrzeń wewnątrz nas, i bywa, że niesiemy ją w sobie, jak udzielne księstwo, przez resztę życia. Czuję, że choroba onkologiczna i proces zdrowienia, który przechodzę od ponad dwóch lat, to rodzaj traumy. Traumy, która jest procesem uniwersalnym w swoim przebiegu, przypomina cykl natury z właściwym jej determinizmem i bezwzględnością. Jednak czas cykliczny przynależy do matki, kobiety, i na tym również mogłam oprzeć swoją siłę w chorobie. Która podobnie jak podróż, stała się dla mnie procesem, transgresją, dlatego jej przebieg, postanowiłam wytłumaczyć/oswoić, cyklem czterech wystaw, a „ludzie” są drugą z nich.

Ta najdłuższa podróż mojego życia, którą podzieliłam na cztery etapy, pozwoliła mi ostatecznie stanąć w jasnym świetle. Więc ostatnią część cyklu zatytułowałam „biel”. To kolor nierozszczepionego światła, niosący w sobie pozostałe barwy, stanowiąc symbol początku, otwartych możliwości i nowego. I do uczestnictwa w tej podróży, Was zapraszam.

Wystawa potrwa do 30 kwietnia, „Mała Galeria”, Nowy Sącz

Wstęp wolny

źródło informacji

Marta Hübner

Urodziła się 1984 r. w Gdańsku. Wychowała się i żyje na wsi w Beskidzie Niskim.

W latach 2004 – 2012 studiowała na Wydziałach: Rzeźby i Grafiki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz w Accademia di belle arti di Brera w Mediolanie.

W 2009 r. obroniła tytuł magistra sztuki. Uprawia rzeźbę, film, fotografię, grafikę oraz malarstwo.

„W rzeźbie najbardziej inspiruje mnie organiczność podana w formie sugestii bez nadmiaru dosłowności. W filmie i fotografii świat koni półdziko żyjących. W grafice i malarstwie główne moje fascynacje to świat przyrody ożywionej.”

Nagrody i wyróżnienia:

– 1 miejsce: The Burton 2015 „Backyard Collection” Snowboard Design Contest „Street Sweeper”, USA, 2013

– 2 miejsce: 1st Annual Snoday Ski Graphic Design Competition, Kanada, 2013

– wyróżnienie: International Ski Graphic Design Contest Snoday & Banff National Park, Kanada, 2013

– Nagroda im. Bolesława Barbackiego na Dorocznej Wystawie Nowosądeckiego Oddziału ZPAP w Nowym Sączu „Salon 2019”, rzeźba

– Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2021 „Anaisthesis”, rzeźba

Wystawy: Gdańsk, Sopot, Kraków, Nowy Sącz, Gorlice, Gładyszów, Bielanka
Wstęp wolny
źródło informacji

Wernisaż wystawy odbędzie się 8 listopada 2024 r. (piątek) o godz. 17.00 w zabytkowych piwnicach Biblioteki Głównej przy ul. Franciszkańskiej 11.

Ekspozycja czynna będzie do 30 listopada 2024 r. w godzinach otwarcia Biblioteki Głównej.

Źródło informacji

8-30 listopada 2024 r.

Henryk Janusz – fotografuje ponad pół wieku, działacz Sądeckiego Towarzystwa Fotograficznego, uczestnik wystaw indywidualnych i zbiorowych kolekcjoner starych aparatów fotograficznych, właściciel galerii fotograficznej.
„Lubię pokazywać emocje muzyków w trakcie ich aktu twórczego. Inna pasja to fotografowanie koni, które również okazują niezwykłe emocje. Połączenie obu tych kierunków daje efekt emocji do kwadratu.”

źródło informacji

Maria Ritter zajmowała się malarstwem sztalugowym, grafiką, rzeźbą, projektowaniem polichromii ściennych i konserwacją zabytków.

Na czas jej działalności artystycznej przypada intensywny rozwój sztuki objawiający się mnogością nowych trendów i kierunków w malarstwie.
Maria Ritter śledziła te zmiany i wprowadzała je do swojej twórczości.

Zachęcamy do zapoznania się z jej artystycznym dorobkiem.

Źródło informacji

18 października 2024 r.

Nowosądecka Mała Galeria zaprasza na wystawę Jakuba Skierskiego i Patrycji Matyś pt. “Genius Loci”.

Wystawę można obejrzeć od 26 września do 3 października 2024 r. w piwnicach Małej Galerii.

Wernisaż wystawy odbędzie się 26 września 2024 r. o godz. 18.00.

Jakub Skierski.

Mieszkaniec Nowego Sącza oraz student trzeciego roku Architektury na Politechnice Rzeszowskiej. Udziela się w wielu miejscach w ramach wolontariatu m.in. w samorządzie studenckim czy architektonicznym kole naukowym na uczelni tj. „Architektury Miejsc Społecznych” czy „Immersja”. W wolnych chwilach poświęca się hobby jakim są fotografia i projektowanie architektoniczne.

Patrycja Matyś.

Studentka trzeciego roku Architektury na Politechnice Rzeszowskiej. Od rozpoczęcia studiów angażuje się w działalność Samorządu Studenckiego Politechniki Rzeszowskiej oraz od roku jest w parlamencie studentów. Należy również do wielu kół naukowych jakimi są koło „Architektury Miejsc Społecznych”, koło „Immersja” oraz „Rzeszowska Grupa IT” (Rzit).

Wystawa ma na celu przedstawienie charakteru wyjątkowych miejsc spotkanych przez nas podczas podróży po Polsce. „Genius Loci” czyli dosłownie mówiąc „duch miejsca” to koncepcja, która wskazuje na związek architektury z otaczającym kontekstem, atmosferą i historią danej przestrzeni. Wystawa składa się z cyklu zdjęć przedstawiających zarówno elementy architektury jak i pejzaże czy detale architektoniczne.

Wystawa zorganizowana w ramach projektu ST.ART.

Wstęp wolny.

Źródło informacji

26 września – 19 października 2024 r.

Wernisaż w ramach XXXII Małego Festiwalu Form Artystycznych.

Źródło informacji

Władysława Iwańska /1927-2005/, uznawana jest dziś przez znawców za jedną z najwybitniejszych reprezentantek współczesnego malarstwa „intuicyjnego” w Polsce. W bogatej już publicystyce poświęconej artystce, bywa ona też określana jako „Mistrzyni nieba” i „Malarka najpiękniejszych snów”.

Zapraszamy do Muzeum Nikifora na wystawę jej fascynującego malarstwa.

Wystawa czynna od 9 sierpnia do 15 września 2024 r.

Źródło informacji

9 sierpnia-15 września 2024 r.

Władysława Iwańska /1927-2005/, uznawana jest dziś przez znawców za jedną z najwybitniejszych reprezentantek współczesnego malarstwa „intuicyjnego” w Polsce. W bogatej już publicystyce poświęconej artystce, bywa ona też określana jako „Mistrzyni nieba” i „Malarka najpiękniejszych snów”.

Zapraszamy do Muzeum Nikifora na wystawę jej fascynującego malarstwa.

Wystawa czynna od 9 sierpnia do 15 września 2024 r.

Źródło informacji

9 sierpnia-15 września 2024 r.

Wystawa zorganizowana w ramach projektu ST.ART.

Wstęp wolny.

Wystawa czynna od 8 do 28 sierpnia 2024 r.

Źródło informacji

Podczas wernisażu zagrają:

– Maria Laskosz – Fortepian

– Kirti Mandir – Indian Tabal

Wystawa czynna od 18 lipca do 30 sierpnia 2024 r.

18 lipca-30 sierpnia 2024 r.

Marian Pażucha, zapalony rzeźbiarz i malarz, od początku lat 70. XX wieku poświęca się sztuce rzeźbienia w drewnie i malowania.  Nostalgicznie sięga do przeszłości, czerpie inspirację z lokalnych legend, podań i tradycji ludowych, niezmiennie nawiązując do tematyki karpackiej oraz dziedzictwa polskiej sztuki ludowej. Jego twórczość koncentruje się wokół tematów Karpat, ich mieszkańców, przyrody oraz materialnej i duchowej kultury regionu. Artysta w barwny i dowcipny sposób przedstawia architekturę i religię polskich górali, Łemków, Żydów i Romów, z sentymentem i uśmiechem opisując minione czasy. Postacie wykreowane przez artystę ożywają dzięki jego wyobraźni. Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany na konkursach rzeźby i malarstwa, brał udział w licznych plenerach artystycznych. Jego dorobek obejmuje liczne wystawy i tysiące prac, które są wysoko cenione i znajdują się w licznych kolekcjach zarówno w kraju, jak i za granicą. Wystawa Mariana Pażuchy jest drugą indywidualną wystawą w Muzeum Ziemi Sądeckiej (2012, oddział Muzeum Nikifora w Krynicy-Zdroju). Tym razem zaprezentujemy najnowsze prace artysty. Marian Pażucha urodził się w 1951 roku w Nowym Sączu. Ukończył Uniwersytet Ludowy we Wzdowie, specjalizując się w rękodziele artystycznym oraz Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Nowym Sączu na kierunku Sztuki Wizualne i Cyfrowa Kreacja Obrazu. Od 1973 roku zajmuje się rzeźbą w drewnie i malarstwem, pracując technikami olejną, akwarelową i pastelową. Posiada uprawnienia mistrzowskie w rzeźbie drewnianej. Były wykładowca rzeźby i form użytkowych na Uniwersytecie Ludowym Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej. Interesuje się etnologią i kulturą Karpat.

Wystawa czynna od 14 czerwca do 1 września 2024 r.

14 czerwca-1 września 2024 r.

Wystawa trwa od 13 czerwca do 13 lipca 2024 r.’

13 czerwca-13 lipca 2024 r.

Piotr Jargusz to artysta malarz na co dzień związany z Wydziałem Sztuki Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, gdzie prowadzi autorskie pracownie: malarstwa i projektów w przestrzeni społecznej.
Od lat realizuje cykl „Obrazy uliczne” – wyrazistym, skrótowym gestem i z oszczędnością koloru maluje na szarych papierach pakunkowych, a następnie obrazy te przykleja na słupach ogłoszeniowych w przestrzeni miejskiej. Ich surowy, brutalny styl stanowi kontrast dla krzykliwego, pełnego przepychu i kiczu miejskiego krajobrazu oraz zostawia przypadkowego przechodnia z katartycznym zdziwieniem.

Wystawa w BWA SOKÓŁ to okazja do zobaczenia ulicznych obrazów Jargusza w enklawie galerii, czyli środowisku zgoła innym, niż tym, któremu zostały one przeznaczone, a zgromadzona kolekcja dedykowana jest żonie artysty.

Wystawie towarzyszy projekcja filmu autorstwa Weroniki Plińskiej i Igora Kaweckiego pt. „Alter ego”.

Czas trwania wystawy: 24 maja – 30 czerwca 2024 r.

Źródło informacji

24 maja-30 czerwca 2024 r.

Wystawa „Drzewo świata – rośliny w kulturze ludowej Sądecczyzny” to spotkanie z ludowym kosmosem widzianym i opowiedzianym poprzez pryzmat roślin. Na wystawie znajdą się eksponaty odnoszące się do szeroko pojętej tematyki roślin w kulturze ludowej.

Źródło informacji

17 maja – 13 października 2024 r.